ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ – ΦΙΛΟΖΩΙΚΕΣ

103

Δεν υπάρχει τρόπος για να υπολογίσει κανείς πόσα αδέσποτα ζώα θα είχαν πεθάνει αν δεν υπήρχαν ομάδες φιλόζωων πολιτών οι οποίοι με προσωπικό κόστος επεμβαίνουν προκειμένου να περιθάλψουν τα αβοήθητα ζώα που έχουν την ατυχία είτε να γεννηθούν και να ζουν στον δρόμο ή καταλήγουν εκεί από την ανευθυνότητα των ατόμων εκείνων που αποφασίζουν χωρίς να έχουν υπολογίσει το βάρος της ευθύνης τους να αποκτήσουν ένα κατοικίδιο όμως, φαίνεται τελικά ότι η «αγάπη» τους έχει μικρή ημερομηνία λήξης.

Αυτές όμως οι οργανωμένες ομάδες πολιτών πολλές φορές αν όχι τις περισσότερες έρχονται αντιμέτωπες με την τεράστια δυσπιστία και προκατάληψη που υπάρχει στις κοινωνίες στις οποίες δραστηριοποιούνται. Σε μια προσπάθεια να εξηγήσουμε τα αυτονόητα ζητήσαμε από την Ρίτσα Κώντζογλου, πρόεδρος της Φιλοζωικής Οργάνωσης του Δήμου Αμπελοκήπων, να μιλήσει μπροστά στην κάμερα του ΕΟΕ και στις «Ιστορίες Ανθρώπων» για το έργο των φιλοζωικών. Η ίδια ενεργός και υπεύθυνος πολίτης της κοινωνίας, ασχολείται  πάνω από 15 χρόνια με το μεγάλο θέμα των αδέσποτων ζώων.

Η μεγαλύτερη κινητήρια δύναμη την είναι η αγάπη και η ευαισθησία της που είναι αστείρευτη όλα αυτά τα χρόνια. Εξηγεί την προσωπική της αγάπη για τους τετράποδους φίλους μας, θίγει το μεγάλο θέμα της εγκατάλειψης τους, τώρα σε περίοδο κρίσης αλλά και πριν από αυτήν. Τονίζει την έλλειψη ουσιαστικής και συνεχούς στήριξης των φιλοζωικών από τους Δήμους οι οποίοι είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για τα αδέσποτα της κάθε περιοχής.

Σχολιάζει επίσης, το θέμα της κακοποίησης των ζώων και κλείνοντας της κουβέντα μας μαζί της στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα με αποδέκτες όλους μας.